X
تبلیغات
کشاورزی:پرورش قارچ/میوه/گل وگیاه - کشاورزی
پرورش قارچ /میوه/گل/گیاه
 کشاورزی
اصول تغذيه گياهان زينتي

مقدمه، تاريخچه و اهميت تغذيه

علم تغذيه گياه

علم تغذيه گياه، علمي است که به چگونگي تأمين نيازهاي غذايي گياه به منظور افزايش کميت و کيفيت محصول مي پردازد

آيا کيفيت محصول ژنتيکي است يا تحت تأثير عوامل محيطي قرار دارد؟

به طور کلي کيفيت محصول به خصوص در مورد گل و گياهان زينتي در درجه اول به وسيله عامل ژنتيک کنترل مي شود ولي عوامل محيطي از جمله تغذيه گياه تأثير زيادي در آن دارد. از طريق تغذيه صحيح و متعادل گياه کميت و کيفيت محصول افزايش پيدا مي کند. پس کيفيت محصول به وسيله دو عامل محيطي و ژنتيک گياه کنترل مي شود. در درجه اول بايد سعي کنيم گياهي را انتخاب کنيم که به طور ژنتيکي کيفيت خوبي داشته باشد و اين کيفيت خوب را بايد در يک محيط خوب پرورش دهيم و عوامل مورد نياز آن را تأمين کنيم تا اين کيفيت خوب بالفعل شود.

اهميت اقتصادي گياهان زينتي

بسياري از کشورها در زمينه صادرات گل هاي زينتي موفقيت بسيار زيادي کسب کرده اند و سالانه ميلياردها دلار به دست مي آورند. کشور ما هم گرچه در قديم پرورش گل و گياه داشته است ولي رتبه دوازدهم در سطح جهان را داراست.

آيا علم تغذيه گياه يک علم جديد است يا قديم؟

قدمت علم تغذيه گياه به زمان شروع کشاورزي برمي گردد، انسان ها متوجه شدند که بعد از چند دوره کشت و کار خاک مورد استفاده فقير شده و محصولات بعدي مانند محصولات اول رشد و توليد خوبي نخواهند داشت و چنانچه مواردي مانند کود حيواني و خاکستر به خاک اضافه کنند، خاک تقويت مي شود. در قديم به دليل آنکه تحقيقات به طور تجربي نبود، چيزهايي که انسان درک کرده حالت تجربي به خود گرفت. در ارتباط با انسجام علم تغذيه گياه يکي از نظريه هايي که مطرح شد، نظريه هوموس ارسطو بود که اعتقاد داشت گياهان به وسيله ريشه خود، از خاک هوموس را جذب مي کنند.

هوموس ماده اي است سياه رنگ و مقاوم به تجزيه و در اثر تجزيه ماده آلي در خاک حاصل مي شود و تأثير بسيار خوبي در خصوصيات خاک، رشد و تغذيه گياه دارد. نظريه هوموس ارسطو ساليان سال مورد قبول واقع شد تا اينکه در قرن نوزدهم دانشمندان تجربه کردند که گياهان مستقيماً نمي توانند از هوموس تغذيه کنند بلکه از عناصر معدني در خاک تغذيه مي کنند. بدين صورت نظريه عناصر معدني مطرح شد که محققين متوجه شدند گياهان به عناصر مختلفي نيازمندند و ما مي توانيم عناصر غذايي مختلف در گياه را تأمين کنيم که اين عناصر عمدتاً از طريق خاک جذب مي شوند و زماني که در خاک کمبود آنها وجود داشته باشد از طريق اضافه کردن کود به خاک آن را جبران مي کنيم.

تاريخچه مصرف کود

مصرف موادي مانند خاکستر، کود حيواني و غيره به عنوان کود از قديم رايج بوده است. اما تاريخچه کود شيميايي به سال ١٨٣۰ ميلادي بر مي گردد و در اين دوره مصرف کود شروع شد. در سال ۱٨٤٣ ميلادي کود سوپر فسفات توليد شد، در سال 1913 يک نظريه اي به نام واکنش هابر بوش مطرح شد که در طي اين واکنش گاز آمونياک توليد شده که به عنوان ماده اوليه براي توليد انواع کودهاي ازتي مورد استفاده قرار مي گيرد و همين طور کودهاي مختلفي به تدريج توليد شدند و مصرف زيادي پيدا کردند.

متأسفانه امروزه يکي از مشکلاتي که در ارتباط با مصرف زياد اين کودها مطرح شده مسائل زيست محيطي است و توجه محققين به اين است که کودهاي شيميايي کمتر مصرف شوند و به جاي آن بهتر است از مواد طبيعي در امر تغذيه گياه استفاده کنند.

کيفيت آب آبياري و تغذيه

در مناطق خشک مثل شرايط کشور ما، آب هاي آبياري معمولاً کيفيت نامطلوبي دارند. منظور از کيفيت آب، مطلوب بودن آن براي مصرف است. آب در موارد متعددي از جمله آبياري، آشاميدن و صنعت مورد استفاده قرار مي گيرد. لذا چنانچه آب براي باغباني و پرورش گياهان زينتي مناسب و مطلوب باشد داراي کيفيت مناسب است.

معيارهاي ارزيابي کيفيت آب

آب هاي آبياري از ٤ نقطه نظر مورد ارزيابي قرار مي گيرند عبارتند از:

1) مقدار شوري و املاحي که در آب آبياري وجود دارد. به طور کلي اگر مقدار املاح آب آبياري از يک حد مشخصي تجاوز کند اصطلاحاً آب شور مي گويند. آب شور، باعث شور شدن خاک مي شود.

2) سديمي بودن آب يا ميزان نسبي سديمي آب يا نسبت سديم به کلسيم و منيزيم آب، چنانچه اين نسبت بالا باشد آب سديمي مي گويند. آب سديمي موجب سديمي بودن خاک مي شود.

اصول تغذيه گياهان زينتي

پتاسيم از چند طريق مكانيزم مقاومت گياه خشكي را افزايش مي دهد و باز و بسته شدن روزنه ها را تنظيم مي كند. يعني از طريق سلول هاي محافظ روزنه ها باز و بسته شدن آنها را كنترل مي كند و از اين طريق در مواقع خشكي تعرق گياه را كاهش مي دهد.

پتاسيم از طريق اسمزي گياه مي تواند جذب آب توسط گياه را افزايش دهد و اين يكي از اثرات بسيار مهم و مثبت پتاسيم براي شرايط خاك هاي ايران است. ايران كشوري است كه با مشكل كمبود آب مواجه بوده و تأثير آن بر توليد محصول محسوس است. به نظر مي رسد تغذيه بهينه پتاسيم مي تواند نقش بسيار مثبتي در بهبود روابط آبي گياه داشته باشد و با توجه به مشكل شور بودن خاك هاي ايران باز پتاسيم مي تواند از طريق بهبود نسبت K مثبت به NA مثبت در افزايش مقاومت شوري مؤثر باشد.

علائم كمبود پتاسيم در گياه

علائم كمبود پتاسيم به دو صورت ميكروسكوپي و ظاهري قابل بررسي است و در ارتباط با علائم ظاهري كمبود پتاسيم مي توان گفت كمبود پتاسيم معمولاً با بروز يك يا چندين علائم همراه است.

قهوه اي شدن و سوختگي گل رز و ميخك و نوك برگ بنته فونسورا به علت كمبود پتاسيم مي باشد.

راه هاي برطرف كردن كمبود پتاسيم

براي بر طرف كردن كمبود پتاسيم روش هاي مختلفي وجود دارد كه عبارتند از:

1) مصرف كودهاي پتاسيمي: يكي از مهم ترين كودهاي پتاسيمي سولفات پتاسيمي است كه 50/0 K2O دارد. يعني به ازاي مصرف هر 100 كيلوگرم كود 50 كيلوگرم K2O به خاك اضافه مي شود و لذا كود بسيار مناسبي براي خاك هاي ايران مي باشد.

2)كود كولر پتاسيم يا كاسي ال 60/0 K2O دارد و در جهان بيشتر از كود سولفات پتاسيم استفاده مي شود اما به دليل درصد پتاسيم بيشتر آن در خاك هاي ايران كمتر مصرف مي شود. زيرا بيشتر قسمت هاي خاك كشور مان شور بوده و غلظت يون كولر در آنها زياد است و چنانچه از طريق كود كولر پتاسيم كولر به خاك اضافه كنند مشكل شوري خاك ها تشديد مي شود.

گر چه كود يك عنصر ضروري در تغذيه گياه است اما غلظت زيادش براي گياه ايجاد مسمويت مي كند و يا يوني است كه خيلي آسان توسط گياه جذب شده و در اثر تجمع در آن ايجاد مسموميت مي كند.

3) كود ديگر نيترات پتاسيم است. معمولاً به علت گران بودن به نسبت دو كود ديگر كمتر مورد استفاده قرار مي گيرد. كودهاي پتاسيمي همزمان با كشت يا قبل از آن مورد استفاده قرار مي گيرند و مصرف آنها به صورت محلول پاشي معمول نيست.                              

كلسيم و منيزيم نيز از عناصر بسيار مهم در تغذيه گياهان هستند و به رغم آهكي بودن خاك هاي كشورمان كمبود آنها در بعضي از موارد بر روي گياهان را مشاهده مي كنيم.

كلسيم به صورتي ون CA2+ توسط گياه جذب مي شود و جزء مهمي از ديواره سلولي به صورت پكنات كلسيم است. كلسيم در رشد و تقسيم سلولي نقش دارد و بر اثر كمبود آن حالت چروكيدگي در برگ هاي انتهاي شاخه و پارگي و نامنظمي در حاشيه برگ ها ديده مي شود.

چرا در خاك هاي آهكي كمبود كلسيم روي گياه ديده مي شود؟

با وجود اينكه آهك كربنات كلسيم است كمبود كلسيم روي گياه ه علت عدم شرايط كافي براي جذب كلسيم مي باشد. يعني عواملي باعث مي شود كه جذب كلسيم دچار مشكل شود كه عبارتند از:

1) خشكي و كم آبي به عنوان عامل كمبود كلسيم به شمار مي رود. جذب كلسيم عمدتاً به صورت جريان تعرقي گياه است لذا هر چه تعرق گياه بيشتر باشد جذب كلسيم بيشتر خواهد بود و در شرايط كم آبي و خشكي تعرق گياه كاهش پيدا مي كند و در نتيجه جذب كلسيم هم كم مي شود.

كلسيم به عنوان عنصري است كه تحركش در داخل گياه بسيار كند مي باشد و در بعضي از شرايط ممكن است كه جذب گياه شده ولي خوب در آن انتقال پيدا نكند.

2) مصرف زياد كودهاي ازتي كمبود كلسيم را تشديد مي كند.

3) مصرف زياد كودهاي پتاسيمي؛ مصرف زياد پتاسيم در جذب كلسيم توسط گياه ايجاد اختلال مي كند و يا جذب كلسيم را كاهش مي دهد.

منيزيم

كمبود منيزيم در خاك هاي شيميايي كه فرق اوليه نسبت به منيزيم دارند مشاهده مي شود. منيزيم توسط Mj2+ توسط گياه جذب مي شود و تنها عنصر فلزي موجود در ساختمان كلروفيل مي باشد. پس منيزيم به عنوان اتم مركزي در ساختمان كلروفيل وجود دارد و طبيعي است كه بر اثر كمبود آن ميزان كلروفيل در گياه كاهش پيدا مي كند و مهم ترين علامت آن كلروز يا زردي برگ هاست كه ناشي از عدم تشكيل كلروفيل است.

كمبود منيزيم يك امر نسبتاً رايجي بوده و در بعضي از مناطق كشور علائم آن بر روي گل ها و گياهان زينتي مشاهده مي شود.

چه روش هايي براي رفع كمبود كلسيم و منيزيم وجود دارد؟

براي رفع كمبود كلسيم به طور كلي كلسيم را به خاك اضافه نمي كنند بلكه اگر شرايط براي جذب آن مناسب و مساعد باشد همان كلسيم موجود در خاك توسط گياه جذب مي شود. اما شرايط جذب در خاك مهيا نيست و در اكثر موارد براي رفع كمبود آن محلول پاشي روي گياه انجام مي شود. محلول پاشي با استفاده از محلول كلروركلسيم صورت مي گيرد كه غلظت محلول مصرفي پنج هزار در نظر گرفته مي شود يعني 5 كيلوگرم كلروركلسيم در هزار ليتر آب حل مي كنند و محلول پنج در هزار تهيه مي كنند. چنانچه با استفاده از اين محلول روي گل ها و گياهان زينتي محلول پاشي كنند اثر بسيار مثبتي در كيفيت پايداري و شادابي آنها پس از برداشت دارد.

يكي از مشكلات كه توليد كنندگان گل با آن مواجه هستند اين است كه گل هاي بريده بعد از برداشت زود پژمرده و پلاسيده شده و كاهش قيمت پيدا مي كنند، محلول پاشي با كلروركلسيم پس از برداشت مي تواند طول عمر گل ها را افزايش بدهد.

براي بر طرف كردن كمبود كلسيم از كود سولفات منيزيم استفاده مي شود. سولفات منيزيم كودي است كه از طريق مصرف در خاك و محلول پاشي روي گياه مفيد و مؤثر است.

روش مشاهده علايم ظاهري کمبود

به طور کلي وقتي که مقدار يک عنصر غذايي در خاک به قدر کافي نباشد اختلالاتي در گياه ايجاد مي شود که به شرح ذيل است:

١) رشد و توسعه ريشه محدود مي شود.

٢) کيفيت محصول توليدي کاهش پيدا مي کند.

٣) توليد گياه کاهش مي يابد.

٤) علائم کمبود بروز مي کند.

٥) رشد گياه متوقف مي شود.

کمبود هر عنصر غذايي در خاک مورد استفاده روي گياه علائم خاصي را ايجاد مي کند. به عنوان مثال کمبود ازت در گياه باعث مي شود که برگ هاي پائيني بوته زرد و خشک شوند يا اينکه بر اثر کمبود آهن، برگ ها از حالت سبز به زردي تمايل پيدا کرده و رگ برگ هاي گياه سبز باقي مي ماند.

علائم کمبود ازت در گياهان زينتي

١) گل سرخ و علائم اصلي براي تشخيص کمبود ازت: برگ ها سبز روشن و زرد بوده و عنچه ها خيلي کوچک و کمرنگ مي شوند.

٢) علائم کمبود ازت در بگونيا اين است که رنگ برگ ها قرمز آجري مي شود و نيز گياه کوتاه و تعداد گل ها محدود است.

٣) گل ميخک بر اثر کمبود ازت داراي برگ هاي کوچک، ساقه کوتاه با ميان گره کوتاه بوده و تعداد گل ها و غنچه هايش محدود است.

٤) گل مينا در اثر کمبود ازت ساقه چوبي با ميان گره کوتاه و برگ هاي پير و زرد دارد.

٥) گل سينه در اثر کمبود ازت برگ هاي آن زرد با ظاهر زنگ زده ديده مي شوند و برگ ها پس از خشک شدن همچنان روي ساقه باقي مي مانند. غنچه هاي گل کوچک بوده و خيلي به کندي رشد مي کنند.

٦) علائم کمبود ازت در گل شمعداني بدين شرح است: ١) برگ ها سبز روشن و حلقه مشخص قرمز برنزي نزديک وسط برگ دارد. ٢) برگ هاي پير به رنگ قرمز خوش رنگ شده و حلقه قرمز مايل به زرد نزديک گلبرگ دارند. ٣) برگ ها پس از خشک شدن مدتي روي ساقه باقي مي مانند و گل نمي دهند.

٧) گل ميمون برگ هايش سبز و بين رگ برگ هايش زرد شده و برگ هاي پير رنگ زرد مايل به آجري دارند و سپس خشک مي شوند.

علائم کمبود فسفر در گياهان زينتي

کمبود فسفر در انواع گياهان زينتي بدين شرح است:

١) گل سرخ: در اثر کمبود فسفر قبل از زرد شدن خزان مي کنند. ساقه ها ضعيف و تشکيل غنچه به علت عدم رشد ريشه به کندي انجام مي شود.

٢)گل بگونيا: برگ ها به رنگ طبيعي بوده و گياه کوچک و تعداد انشعاب شاخه ها محدود مي باشد.

٣) گل ميخک: برگ هاي پائيني به رنگ قهوه اي شده و مي ميرند. ساقه گل ضعيف، باريک و نرم و انعطاف پذير است. همچنين ميان گره هاي گل کوتاه و قسمت جوان گل، تنک مي باشد.

٤) گل مينا: برگ هاي آن به رنگ خاکستري مايل به سبز و نزديک دمبرگ سبزه تيره است و برگ هاي پائيني خزان مي کنند.

٥) گل سينه: رنگ برگ هاي آن سبز تيره است و برگ هاي رسيده کمي زرد شده و قبل از زرد شدن کامل مي ريزند.

٦) گل شمعداني: برگ هاي جوان سبز تيره بوده و حلقه هاي قهوه اي شکلاتي نزديک مرکز برگ ديده مي شوند. برگ هاي پير از حاشيه به طرف دمبرگ به رنگ قرمز کثيف درمي آيند و گل دادن شمعداني عادي است.

٧) گل ميمون: برگ ها به طور غير طبيعي سبز تيره هستند و زير برگ به رنگ بنفش بوده و برگ هاي خشک شده مي ريزند.

     رطوبت مورد نيازگياهان اپارتماني                                                 

اگر بدانيم که هر گياه خانگي چه مقدار رطوبت نياز داردو متناسب با اين نياز مکان مناسبي را برايش در اتاق در نظر بگيريم،برگهاي هميشه شاداب آن مي تواندبر زيبايي و طبيعي جلوه دادن محيط زندگي بيفزايد. وقتي بحث از آبياري پيش مي آيد نبايد آن را با آبياري اشتباه کرد که متاُسفانه رطوبت خاک مترادف با رطوبت محيط گياه گشته است. در مناطقي مانند کنار دريا که ميزان بارندگي بالاست گياه رطوبت لازم را از هوا دريافت مي نمايد ولي در مناطق خشک بخصوص در هواي گرم و خشک نياز به غبارپاشي روزانه و تاُمين رطوبت دائمي براي گياه مشهود است.بکار بستن نکات زير مي تواند تاُثير به سزايي در تاُمين رطوبت و سر سبزي گياه خانگي شما داشته باشد.              

 خاک، مواد غدايي و تغذيه مصنوعي در گياهان آپارتماني:

اگر روي بسته هاي بذر گياهان زينتي يا سبزيجات مطالعه فرماييد به اين جمله برخورد مي کنيد که (اين بذر را در هر نوع خاک خوبي مي توان کشت نمود). در اين جمله دو کلمه (خاک) و (خوب) بکار رفته است که براي هيچکدام از آنها تعريف جامع و مانعي وجود ندارد ولي مي توان به اختصار بيان نمود که خاک خوب عبارت است از از محيطي که وضعيت ظاهري،خواص فيزيکي و شيميايي و بيولوژيکي آناز اين گياه به آن گياه متغير است

نور مناسب براي گياهان آپارتماني:

تهيه خاک مناسب، تنظيم آبياري و ثابت نگه داشتن درجه حرارت نه تنها مشکل نيست بلکه به راحتي مي توان نياز هاي گياهان خانگي را در اينگونه موارد رفع نمود. ولي مساُله نور کمي بغرنج و مشکل است به طوري که به جراُت مي توان گفت که گياهان زينتي منازل از نظر ميزان نور کافي در محل مناسب خود قرار نگرفته اند.
گياهاني که منشاُ و موطن اصلي آنها جنگلهاي انبوه و تاريک است تحمل و مقاومت در سايه را بخوبي از خود نشان مي دهند، گياهاني که در منازل احتياج به نور متوسط يا نور غير مستقيم آفتاب دارندگياهاني هستند که منشاُو موطن آنها حاشيه جنگلها بوده و بالاخره جايگاه اصلي گياهاني مانند گياهان گلدار در فضاي باز جنگل بوده است

                                                                                                                                      ازدياد گياهان آپارتماني:

 ازدياد عبارت است از افزايش در تعداد گياهان با استفاده از کاشت بذر, قلمه, ريشه, برگ, ساقه زيرزميني, پاجوش ياپاگياه, تنه جوش, پياز و بالاخره خوابانيدن گياه به روشهاي مختلف.

پاجوش يا پاگياه: در نقاط گوناگون ريشه گياهاني مانند (آناناس)و (گازمانيا) جوانه هايي ايجاد مي گردد که پس از رشد به صورت گياههاي کوچک در اطراف گياه مادري سر از خاک بيرون آورده و با خارج نمودن آنها وبعضا" با مقداري ريشه قديمي و مادري مي توانند گياهان جديدي را در گلدانهاي جديد بوجود بياورند.

             



آبياري در گياهان آپارتماني:           

گياهان زينتي خانگي موجود در منازل آنچنان که بايد شاداب نيستند، يکي از عوامل اين بي طراوتي را بايد در عدم اطلاع از نياز آبي گياهان به عنوان يکي از اساسي ترين عوامل مؤثر در بقا و رشد و به عنوان مهمترين ترکيبي که حدود 90% وزن گياه را تشکيل مي دهد جستجو نمود.
لازم است دوستداران گل و گياه خانگي با اطلاع باشند که اکثر گلهاي آپارتماني قبل از اينکه از تشنگي تلف شوند از آبياري زياده رنج مي برند. شناخت نياز آبي گياه بدون توجه به بافت خاک مورد استفاده و قدرت در نگهداري قوي يا ضعيف مولکولهاي آب و همچنين موقعيت زهکش گلدان   امکانپذير نيستعوارض ( آفات،بيماريها و کمبود عناصر غذايي)درگیاهان آپارتمانی .

تاثير آبياري بر رشد گياهان:

كم آبي در گياهان به صورت علايمي مانند توقف رشد , كوچكتر شدن برگ , كوتاه شدن فاصله ميان گره ها , بد شكل شدن برگ ها , سوختگي حاشيه برگ ها و ريزش برگ در گياهان حساس به ريزش برگ مشاهده مي شود . علايم كمبود آب در گل داوودي شامل تيره شدن برگ ها و در بگونيا به صورت خاكستري شدن برگ ها ديده مي شود.پر آبي به صورت علايمي مانند افزايش ارتفاع گياه , آبدار شدن ساقه و نرم و شكننده شدن و گاهي پژمردگي و مرگ گياه (در معرض نور ) , كاهش اكسيژن و صدمه به ريشه و عدم جذب آب و مواد غذايي و در نهايت پژمردگي و توقف رشد نمايان مي شود .

پر آبي به معني مصرف بيش از حد آب در هر دور آبياري نيست بلكه نشان دهنده تكرار دفعات استفاده از آب است . در زمستان گياهان در مدت طولاني در معرض آب و هواي ابري هستند و معمولا يك يا دو روز در معرض هواي آفتابي قرار مي گيرند . گياهاني كه به نور كم عادت كرده اند نمي توانند به سرعت به شدت نور زياد پاسخ دهند در نتيجه مقدار آب كمي كه از طريق ريشه ها جذب مي شود نمي تواند مقدار آب از دست رفته از طريق تعرق را جبران نمايد و پژمردگي اتفاق مي افتد در اين حالت ممكن است تصور شود كه گياه به آبياري نياز دارد ولي آبياري مشكل را حادتر مي كند . كندن خاك نشان مي دهد كه خاك مرطوب اما سرد است . پس سرما عامل اصلي است و ريشه ها نمي توانند آب جذب كنند

زمان آبياري : مديريت آبياري عامل اصلي در موفقيت كشت است . نياز هاي رطوبتي گياه با مرحله رشد فرق مي كند و داننهال نسبت به گياه بالغ به آب كمتري نياز دارد . فصل سال بر ميزان آب مورد نياز موثر است . ميزان نياز آبي در تابستان بيشتر از زمستان است . نوع بستر رشد به كار رفته , سيستم حرارتي , نوع گلدان و نوع محصول نيز بر ميزان نياز آبي موثر است . بهترين روش براي راهنمايي كشاورز براي آبياري استفاده از تجربيات سال هاي گذشته است كه چه مقدار آب مصرف شده و واكنش گياه به آن چگونه بوده است . ساده ترين روش استفاده از تانسيومتر است . بايد در زمان مناسب زمين يا گلدان را به خوبي آبياري كرد . آبياري ناقص (مثلا اگر نصف آب مورد نياز داده شود) باعث مي شود فقط نيمه بالايي سطح خاك خيس شده و نيمه ديگر آن خشگ باقي بماند و گياه زود تر از موعد مقرر نياز آبياري مجدد پيدا مي كند . و تكرار اين عمل باعث صدمه به ريشه واز بين رفتن آن مي شود . مقدار آب خارجي از گلدان بايد حدود 15 – 10 درصد آب داده شده به گلدان باشد تا باعث شستشوي املاح از خاك و جلوگيري از تجمع آن شود .

به طور كلي هر متر مربع بستر كشت به عمق 1 سانتي متر به 1/1 ليتر آب و هر متر مربع كاشت با 18 سانتي متر عمق به 20 ليتر آب نياز دارد .  

                                                                                                                                                                                                                سیستم های ابیاری:در گلخانه ها روش هاي مختلفي جهت آبياري گياهان مورد استفاده قرار مي گيرد كه مهمترين آن ها به اختصار شرح داده می شود.                                                                                                                                                                                                                                   ابیاری دستي :آبياري دستي ابتدايي ترين و متداول ترين روش است . از معايب آن مي توان به زياد شدن هزينه كارگري . اتلاف وقت , شسته شدن خاك و پاشيدن گل     روي شاخساره گياهان اشاره نمود . در اين روش بايد تمام گلخانه را لوله كشي كرد و شير هاي آب در دو طرف سطح زمين انجام شود چون فشار آب موجب شسته شدن سطح خاك و فشردگي آن مي شود . با استفاده از سر شيلنگ فشار آب كاهش مي يابد .

                                                                                                                                                                                                                    

     آبياري قطره اي : در اين روش آبياري از لوله پلاستيكي و پلي وينيل كلريد استفاده مي شود (لوله نوع دوم نيازي به قيم نداشته و لنگر نمي اندازد) . بسته به دما , نوع خاك و گياه حدود يك ليتر آب در متر مربع لازم است . از مزاياي اين روش مي توان به شسته شدن نمك خاك , صرفه جويي در آب از طريق پخش مستقيم آب در اطراف ريشه و تسهيل كوددهي اشاره كرد .

آبياري مه افشاني يا ميست :در اين روش پخش آب به صورت قطرات ريز در محيط كشت برخي از گياهان زينتي و قلمه ها صورت مي گيرد . پخش متناوب آب باعث   كاهش دما و افزايش رطوبت در اطراف قلمه ها و در نهايت پايين آمدن تبخير و تعرق مي شود.   

آبياري زير زميني : در اين روش با خاصيت كاپيلاريته آب بيشتري در دسترس گياهان قرار مي گيرد . در روش كشت مستقيم گياه , در قسمت تحتاني يك لوله سفال به  شكل 8 قرار داده مي شود . كف بستر مقداري سنگريزه ريخته و به آن خاك اضافه مي كنند و سپس گياهان را داخل آن مي كارند . در بهار و تابستان و اوايل پاييز با   غرقاب كردن بستر آبياري انجام مي گيرد و مازاد آب خارج مي شود .

 روش هاي ديگر آبياري بستر كشت گياهان گلخانه ي از روش هاي ذيل نيز استفاده مي شود :     

 آبياري باراني , آبياري ثقلي(ميكرودريپ), آبياري نوراني, مه پاشي ديناميكي.

 

|+| نوشته شده توسط نسترن در شنبه بیست و نهم فروردین 1388  |
 
 
بالا